زندگی که دیگر نیست...

من... آزاده
اینجا که من ایستاده ام، تاریک ترین نقطه زندگی است.
و زندگی را می توان دید که به انتها رسیده است
چه در آلونک پیرزنی تنها، چه در کاخهای طلایی و مرمری
و چه در پناهگاههای مستحکمِ زیر زمین.
زندگی هیچ جا نیست؛
من ...آزاده
از آنجا که "من" ایستاده است، جهانی نیست.
و شهر من ؛
شهر انسانهای دلتنگ
انسانهای بی قرار
انسانهای تنها
انسانهای باهدف بی هدف
شهر من
شهر دروغ راست
شهر سیاهی سپیدی شهر خاکستری
که همه در آن فکر می کنند؛
به تظاهر به زندگی
و من، هنوز فکر میکنم ....
به زندگی که دیگرنیست...