کفشهایم کو
کفشامو میخام همونایی که باهاشون راه میرفتم... کفشهایم کو ... خودشون رو کجا گم و گور کردن...
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم خرداد ۱۳۹۹ ساعت 18:22 توسط آزاده
|
دل نوشته های یه شيميست
زندگی رویا و خیالی بیش نیست...
ميخاستم با نوشتن خودم رو پيدا كنم اما فك كنم گم شدم نه بهتره بگم گم وگور شدم !!! شايد يه جا، جا گذاشتم خودم رو ميگم ...شايدم از ته جيب سوراخي قل خوردمو افتادم جايي كه دست خودم هم ديگر به خودم نميرسد!!!...مینویسم ته مانده هایی از خودم رو ...هرچه از خودم یادم میاد ...اگر نشانی ازمن یافتید درنگ نکنید ... وقت تنگ است...
نوشتههای پیشین
- دی ۱۴۰۴
- مهر ۱۴۰۳
- خرداد ۱۴۰۳
- شهریور ۱۴۰۲
- مرداد ۱۴۰۲
- تیر ۱۴۰۲
- خرداد ۱۴۰۲
- اردیبهشت ۱۴۰۲
- فروردین ۱۴۰۲
- بهمن ۱۴۰۱
- دی ۱۴۰۱
- مهر ۱۴۰۱
- شهریور ۱۴۰۱
- مرداد ۱۴۰۱
- دی ۱۴۰۰
- آذر ۱۴۰۰
- مهر ۱۴۰۰
- فروردین ۱۴۰۰
- اسفند ۱۳۹۹
- مرداد ۱۳۹۹
- تیر ۱۳۹۹
- خرداد ۱۳۹۹
- اردیبهشت ۱۳۹۹
- شهریور ۱۳۹۸
- شهریور ۱۳۹۷
- مرداد ۱۳۹۷
- اردیبهشت ۱۳۹۷
- اسفند ۱۳۹۶
- بهمن ۱۳۹۶
- آبان ۱۳۹۶
- فروردین ۱۳۹۶
- اسفند ۱۳۹۵
- بهمن ۱۳۹۵
- آذر ۱۳۹۵
- مهر ۱۳۹۵
- شهریور ۱۳۹۵
- آرشيو
پیوندها
- زندگی
- آخر خط
- سیاه سپید خاکستری
- گلي برگ برگ
- گنجینه احساس
- کایوس
- برای کسی نزدیک
- توهمی به نام زندگی...
- پرومته
- کیش و پات
- پیش وپس
- موژان
- dark man
- مداد رنگی
- نم نم
- یک آدم
- هذيون هاي ...واقعي
- فی الپرانتز
- سنگ کاغذ قیچی
- آن شرلی
- بی گناهی گناه است
- علی بابا
- بن بست
- هذيان
- زیگزاگهای ذهن من
- راننده تاکسی
- این نیز بگذرد
- خودزنی های شبانه
- ابلهانه میپندارند حق زیستن دارند
- 22
- روزها و سوزها
- سکوت
- بدون مجوز
- دلتنگی های من
- مینا قلم
- زندگی
- نانوشته
- دلنوشته ها 56
- داود
- پدر ایلیا
- اینموکس
- هاسمن
- ناگفته ها
- ادم مریخی
- یاسی
- حمیدرضا
- الهام
- هزیون
- حس
- سپید
- اهنگ دل
- شیدا