جای خالیشان درد می کند
و این قرار نیست هیچگاه آرام بگیرد
کفشهایم را می گویم
همانهایی که در یکی از رویاهایم جا گذاشتم
براستی که ما برای هم ساخته نشده بودیم
و این واقعیتی است دردناک
و من دیگر به دنبالشان نخواهم رفت
اینبار را باور کنید
دروغ نمی گویم
اما من پابرهنه ادامه خواهم داد برای همیشه
با دردی ماندگار از نبودن کفشهایم
و چه کسی می‌داند
شاید روزی کفش‌های دیگری یافتم
کفش‌هایی از جنس نور
کفش‌هایی شبیه کفش‌های گم شده ام ....