سلام آقای پزشکیان من مدال ندارم آیا به درخواست من هم توجه می کنید ... آقای پزشکیان من هم از بچگی رویای پزشکی داشتم درسم فقط خوب نبود عالی بود با معدل نوزده و نیم دیپلم گرفتم اما بخاطر مشکلات خانوادگی و اخراج پدرم از کار و اضطراب‌های خودم ... مدارس دولتی بد و بدون هیچ گلاس کنکوری رتبه ام هزار و هشتصد شد و یک روزه تمام رویاهای بچگیم دود و شد و رفت هوا ...لباس سیاه به تنم نشست به جای روپوش سپید پزشکی .....من وروی هشتاد یک شیمی دانشگاه شهید بهشتی بودم ... حتی ارشد هم قبول شدم در ارشد شاگرد اول بودم با یکی از بهترین استادهای ایران در زمینه شیمی کوانتوم کار کردم ... راستی یادم رفت بگم که ریاضی نقطه قوت من هست ... در طول تحصیلاتم تا ارشد هرگز ریاضی رو کمتر از نوزده نگرفتم ... من هیچ سهمیه ای نداشتم ... در طول زندگیم تموم تروماها رو گذراندم هر چیزی که فکرش رو بکنید ... و دوستانم می‌گویند تو چطوری تونستی شاگرد اول ارشد بشی اون هم با این استاد که الحق بهترین در شیمی کوانتوم در ایران هست ... من مدال ندارم آقای پزشکیان ...اما من هم برای زنده موندن و ادامه دادن خیلی تلاش کردم خیلی جنگیدم ... فقط پول نداشتم تا مدال بگیرم ... المپیک مدالی ندارد برای این جور برنده ها ... راستی دکتر یادم رفت بگم من اولین نفر نیستم و قطعا آخرین نفر هم نیستم ... ما زیادیم به ما هم اجازه پزشکی خوندن می دهید ... ما هم سهمیه ای داریم تو این دنیا ... سهم ماها کجاست ... خیلی از ماها دیگه سهمی از این دنیا نمی خوایم ... فقط دلمون یه مرگ راحت میخواد ... سهم خیلی از ماها از دنیا از ایران همین بود ...