دل نوشته های یه شيميست

آدمها بدترین چیزها رو به شما میگن

و آخرین گلوله رو شلیک می کنند به شما

و وقتی همه از تنتان بیرون رفتند

شما را تنها می گذارند

با چند حفره تاریک و خالی در روحتان

و آدمها به شما یاد می دهند

هیچی بهتر از تنهایی نیست

می دانید تنهایی همیشه برای من

پر از تناقض بوده و هست

من عاشق تنهایی هستم

اما همیشه تو تنهایی

انگار کسی یا چیزی رو گم کرده ام

می دانم آدم ها دشمن ترین موجودات

نسبت به هم هستند و در عین حال

تنها آدمی‌ست که مُسَکِنِ آدم دیگری است

و این یک تناقض آشکار است

این است که همواره آدمی

در انتخاب تنهایی گیج می شود

و دوباره فک میکند که

نباید از آدم ها نا امید شود

و برای دردهایش پی مُسَکِن می رود

اما هر بار فقط دردش بیشتر می شود

گویی که یک اعتیاد همگانی وجود دارد

اعتیاد آدمی به آدمی ...

#آزاده_کارامد