من وقتی صبح بعد از اینکه ایران به اسراییل حمله کرد به خیابان رفتم میدونید چی می دیدم ما اصلا شبیه ادمهایی که دیشب با بزرگترین قدرت منطقه سرشاخ شده نبودیم خیلی عادی داشتیم روزمرگیمون رو ادامه می دادیم در سکوت ... یه جور بی تفاوتی بود یه جور معنا ... اینکه همه ما زندگی رو گم کردیم ...و مرگ یعنی وقتی زندگی نباشد پس ما سالهاست مرگ رو زنده زنده تجربه کردیم و ترسی از تصورم از مرگ نداریم اینکه چی میشه که یه جامعه به این جا می رسه رو نمی دونم ... فقط یه ایده دارم که از تجربیات خودم هست و قاعدتا ممکنه درست نباشه زندگی یعنی خواستن و وقتی دیگر چیزی برای خواستن نباشه یا خواستن چیزی پوچ و بی معنی باشه دیگر از تصورمون از مرگ هم نمی ترسیم چون چیزی نداریم که به خاطرش حتی بخوایم زنده باشیم . میدونید چرا ما اینقد دیگه درمونده شدیم که میگیم خب اسراییل هم بزنه دیگه از این بدتر چی داریم گوش کنید سکوت مردم را... بابا یکی بزنه ما رو از این زندگی راحت کنه همین ... و هیچ راهی هم برای بروز اینهمه اضطراب، خشم و نا امیدی نداریم و اگر جوک هم نسازیم از نظر روانی کاملا از هم می پاشیم ... این اخرین تلاش جسم و روحمون که نجاتمون بده از پاشیدنمون ...

#آزاده_کارامد